શનિવારની રાત્રે, લગભગ 11.30 વાગ્યે, હું મારી બાઇક પર ઓફિસેથી ઘરે જવા નીકળ્યો હતો, ત્યારે થોડા અંતરે મેં જોયું કે સલવાર સૂટ પહેરેલી એક છોકરી મદદનો હાથ લહેરાવતી હતી... જ્યારે મેં બાઇક રોક્યું, ત્યારે એક ઓટો ત્યાંથી પસાર થઈ ગઈ.

 શનિવારની રાત્રે, લગભગ 11.30 વાગ્યે, હું મારી બાઇક પર ઓફિસેથી ઘરે જવા નીકળ્યો હતો, ત્યારે થોડા અંતરે મેં જોયું કે સલવાર સૂટ પહેરેલી એક છોકરી મદદનો હાથ લહેરાવતી હતી... જ્યારે મેં બાઇક રોક્યું, ત્યારે એક ઓટો ત્યાંથી પસાર થઈ ગઈ.


મેં કહ્યું- મદદ કરી શકું કહો...?


તેણીએ ગુસ્સામાં કહ્યું, મેં ઓટોમાં હાથ આપ્યો હતો, તે આટલા સમયમાં બહુ મુશ્કેલીથી આવ્યો હતો અને તમારા કારણે તે પણ નીકળી ગયો….


મને પણ ખરાબ લાગ્યું કે આટલી મોડી રાત્રે એકલી રહેલી છોકરી મારી ગેરસમજને કારણે નારાજ થઈ ગઈ...


મેં તરત જ માફી માંગી અને મદદ માટે ઓફર કરી, તેણીએ સ્પષ્ટ ના પાડી, પછી મેં કહ્યું કે મોડી રાત થઈ ગઈ છે અને તમે એકલા છો...


પરંતુ તે ગુસ્સાના મૂડમાં હતી


મેં મનમાં વિચાર્યું, ચાલો દોસ્ત... પછી મેં વિચાર્યું, આ સમયે રસ્તો નિર્જન છે, છોકરી એકલી છે, ભગવાન ના કરે, જો કંઇક ખોટું થાય તો ...


ના... મારે તેને મદદ કરવી જોઈએ નહીંતર મારા દ્વારા અજાણતા કરવામાં આવેલા ગુના માટે હું દોષિત થઈશ. મને ખબર નથી કે તેને ક્યારે ઓટો મળશે.


મેં કહ્યું, ઠીક છે, જ્યાં સુધી તમને ઓટો ન મળે ત્યાં સુધી હું દૂર ઉભો રહીશ કારણ કે તે મારી ભૂલ છે અને તે મારી જવાબદારી છે….


તે કંઈ બોલી નહિ અને લગભગ અડધો કલાક આમ જ વીતી ગયો.


બાર પછી સમય થયો, મેં તેને ફરીથી મદદ ની ઓફર કરી. મારી અત્યાર સુધીની અડધી યાત્રા કવર થઈ ગઈ છે, અહીં ઊભા રહેવાથી કોઈ ફાયદો નહીં થાય પણ તેને સાંભળીને મેં તેની અવગણના કરી, તે વિચિત્ર રીતે મૂંઝવણમાં હતી.


તને એકલી છોડીને હું તેને જવા માંગતો ન હતો.પછી મેં વિચાર્યું કે કંઈક અપ્રિય બની શકે છે, હું મારા મનમાં ખૂબ ચિંતિત હતો.


જો તમે નર્વસ હોવ તો તે છોકરી છે અને હું તેના માટે ઉભો છું. કોઈ અજાણી વ્યક્તિ ને કેવી રીતે વિશ્વાસુ માની શકે? આખરે હું પણ છોકરો છું અને તે એક છોકરી મારા કરતા વધુ ડરતી હતી. અચાનક મને એક વિચાર આવ્યો અને મેં કહ્યું - જુઓ, મારા ઘરમાં તારા જેવી નાની બહેન છે અને તું પણ બહેન છો, તું બિલકુલ મારી બહેન જેવી જ છો, આટલી મોડી રાતે તું અહીં એકલી હતી, રોકવું યોગ્ય નથી, કૃપા કરીને મારી સાથે બાઇક પર આવી જા. તને ગમે ત્યાં સુધી મારી સાથે બાઈક પર બેસી શકીશ આ શબ્દો થોડી રાહત આપી એવું મને લાગ્યું.


તેણીએ મૂડમાં આવીને કહ્યું, તમે જાઓ, હું... હું કોઈ બીજી છું. હું ઉકેલ શોધી લઈશ, મેં કહ્યું, હું અહીં એક કલાક જ રહીશ.


ઓટો જઈ રહી છે અને એક માણસ પણ દેખાતો નથી પ્લીઝ, મેં તને મારી બહેન કહી હતી, છતાં પણ તું મારા પર શંકા કરે છે, પણ તેણે ફરી ના પાડી, પછી મેં મારું પર્સ ખોલ્યું અને તેને કહ્યું - જુઓ... આ મારું છે. બહેન તમારી પાસે ફોટો, ઓળખ પત્ર, ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ, આધાર કાર્ડ... તમે પાસે રાખો અને જ્યારે તમે તમારા ઘરે અથવા કોઈ સલામત સ્થળે પહોંચો ત્યારે પરત કરો. તેણે તેના પર્સમાંથી આધાર કાર્ડ કાઢ્યું અને વાંચ્યું... સતીષ...હા, મારું નામ છે... હવે જુઓ મહેરબાની કરીને ના પાડશો નહીં... તમારા ઘરમાં તમારી માતા, પિતા, ભાઈ અને બહેન તમારી રાહ જોશે... જો તમે આમ કરશો તો મારા માતા, પિતા અને બહેન પણ તમારી રાહ જોશે. ચિંતા કરશે …


હવે ચાલો...


તે થોડું હસી અને બાઇક પર બેસી ગઈ મેં પૂછ્યું તારું ઘર ક્યાં છે….તેણીએ કહ્યું ... તમે ચાલાવતા રહો, હું તમને કહીશ કે તે ક્યાં છે. લગભગ એક કલાક સુધી બાઈક સતત દોડતી રહી, તે કંઈ બોલી નહિ, લગભગ 40 કિલોમીટર... અચાનક તેણે કહ્યું... બસ અહીં જ થોભો... અને તરત જ એક રોડ પરથી કોલોની તરફ જતા રસ્તા પર દોડી ગઈ... થોડીવારમાં તે મારી નજરથી ગાયબ થઈ ગઈ


બસ, મારા મનમાં શાંતિ છવાઈ ગઈ, તે ઘરની નજીક પહોંચી ગઈ...કોઈક રીતે હું ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે 3 વાગી ગયા હતા, પપ્પા ખૂબ ગુસ્સે થઈ રહ્યા હતા, માતા અને બહેન પણ જાગી ગયા હતા... ચોક્કસ તેઓ બધા ચિંતિત અને ગુસ્સે પણ હતા... તેથી કંઈપણ બોલ્યા વગર હું ચૂપચાપ મારા રૂમમાં ગયો. .


બીજે દિવસે રવિવાર હતો એટલે હું આરામથી સૂઈ રહ્યો હતો, અચાનક અગિયાર વાગ્યે મારી નાની બહેને આવીને મને હચમચાવી દીધો... ભાઈ... જાગો, કોઈ છોકરી આવી છે, તેના માતા-પિતા પણ ત્યાં છે, તમે કોઈ બોલાવ્યા છે? .. અને તે હસવા લાગી ... પપ્પા નીચે બોલાવે છે... જલ્દી આવ... વેસ્ટ પહેરીને નીચે આવ્યો.


મેં જોયું કે રાતની એ જ છોકરી...અને એક કાકા અને કાકી સાથે હતા...


... આટલા દૂર સુધી તેઓ અહીં કેવી રીતે આવ્યા...અને મારું ઘર ઘણું દૂર છે. હું કંઈ પૂછું તે પહેલાં જ તે ઊભી થઈ અને બોલી... ભાઈ... તમે આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા... અહીં કેવી રીતે આવ્યા ... તમારું પર્સ. તમારું PAN કાર્ડ, આધાર કાર્ડ છે એ સરનામું મેળવીને હું મમ્મી-પપ્પા સાથે આવી છું... તમે મને કાલે રાત્રે ખૂબ મદદ કરી અને મેં તમારો આભાર પણ ન માન્યો, ઊલટું હું તમારા અગત્યના દસ્તાવેજો પણ લઈ ગઈ.. સૌ પ્રથમ તમારો આભાર અને . સોરી....તમે કહ્યું તેમ હું પણ તમારી નાની બહેન જેવી છું....


આ પછી તેમના માતા-પિતાએ મને ખૂબ આશીર્વાદ આપ્યા અને લાંબા સમય સુધી મારા વખાણ કરતા રહ્યા, પછી તેઓ તેમના પરિવારને તેમના ઘરે આવવાનું આમંત્રણ આપીને ચાલ્યા ગયા… તેઓ જતા જ પિતાએ મને ગળે લગાવીને કહ્યું, મને તમારા પર ગર્વ છે ... તું સારો પુત્ર હોવાની વાત કરી... પણ તેં મને રાત્રે જ કહ્યું હોત તો સારું થાત, હું તને બિનજરૂરી ઠપકો ન આપત...


મેં કહ્યું - પપ્પા... તમે પણ મારા સ્વાસ્થ્યની ચિંતા કરતા હતા... પછી પાપાએ ફરી એકવાર મને ગળે લગાડ્યો, પણ આ વખતે મમ્મી અને બહેન પણ આવીને મને ગળે લગાડ્યો...


મિત્રો, મારા પિતાએ મને એક જ વસ્તુ શીખવી છે, એકલી છોકરી એ તક નથી, જવાબદારી છે...

No comments:

Post a Comment

શેર બજારમાં કારકિર્દી એટલે ? તમે 24 કલાક શેર બજાર ઉપર આધારિત રહેવા માંગો છો ? અને તેમાંથી જ પોતાના ઘરનું ગુજરાન ચલાવા માંગો છો ?

  શેર બજારમાં કારકિર્દી એટલે ? તમે 24 કલાક શેર બજાર ઉપર આધારિત રહેવા માંગો છો ? અને તેમાંથી જ પોતાના ઘરનું ગુજરાન ચલાવા માંગો છો ? જો આ કારક...